Quady na Zanzibarze z Kiwengwa

Zabieramy Was z Kiwengwa i jedziemy do punktu startowego, gdzie poznacie quady oraz zasady bezpiecznej jazdy. Przed wyruszeniem w trasę przeprowadzamy krótkie szkolenie, aby każdy czuł się pewnie już od pierwszych minut. To dobry moment, żeby założyć okulary, chustę i przygotować się na pył, słońce oraz terenowe odcinki. Kaski otrzymacie na miejscu, a wodoodporna torba przyda się na telefon i drobne rzeczy.

Ruszamy spokojnym tempem, żeby każdy złapał pewność w prowadzeniu, i jedziemy w stronę Pwani Mchangani. Po drodze mijamy rybackie zabudowania i codzienne życie wybrzeża, które zupełnie inaczej wygląda z perspektywy quada niż z hotelowego busa. Zatrzymujemy się na głównym placu, gdzie można kupić drobne prezenty dla lokalnej społeczności, takie jak ryż, jedzenie czy przybory szkolne. To dobry sposób na wsparcie w praktycznej formie, a jednocześnie przewodnik pomaga wybrać rzeczy, które rzeczywiście się przydadzą. Warto mieć przy sobie drobne pieniądze, jeśli planujecie taki zakup. Ten przystanek świetnie ustawia klimat całej wyprawy, bo od początku jesteśmy blisko prawdziwego Zanzibaru, a nie tylko turystycznej fasady.

Zostawiamy wybrzeże i wjeżdżamy w głąb wyspy, gdzie sceneria robi się bardziej zielona i rolnicza. Przejeżdżamy przez wioskę Kandwi, a potem przez malownicze pola ryżowe, które są jednym z mniej oczywistych obrazków Zanzibaru. To właśnie tu najlepiej widać, jak wygląda lokalna gospodarka poza turystyką, bo ryż i uprawy to codzienność wielu rodzin. Drogi bywają nierówne, czasem piaszczyste, dlatego jedziemy w tempie dopasowanym do grupy i robimy krótkie postoje na zdjęcia. W południowym słońcu warto pamiętać o kremie z filtrem, bo nawet wiatr podczas jazdy nie daje poczucia, jak mocno opala. To odcinek, na którym najczęściej łapie się „flow” i zaczyna rozumieć, dlaczego quad jest idealny na Zanzibar.

Dojeżdżamy do farmy przypraw, gdzie poznajemy to, z czego Zanzibar słynął przez wieki jako „Wyspa Przypraw”. Przewodnik pokazuje rośliny i tłumaczy, jak uprawy wpływały na historię wyspy, handel na Oceanie Indyjskim i mieszankę kultur, którą dziś czuć w kuchni i zapachach. To świetny moment, żeby rozróżnić, jak rosną goździki, wanilia czy cynamon, oraz zobaczyć, jak wiele rzeczy znamy z kuchni, a nigdy nie widzieliśmy „na żywo”. Potem podjeżdżamy w okolice lokalnych lepianek, gdzie można podejrzeć codzienne życie i zwyczaje wioski w bardzo naturalnej, nienachanej formie. Prosimy o szacunek i wyczucie przy zdjęciach, bo jesteśmy gośćmi w czyjejś przestrzeni. Jeśli macie ochotę, przewodnik podpowie, jak rozmawiać i jak zadawać pytania, żeby spotkanie było miłe dla obu stron. To jedna z tych części trasy, która zostaje w głowie najdłużej.

Wracamy w stronę wybrzeża, jadąc przez rybackie wioski z domami z koralowca, które są charakterystyczne dla regionu. Zatrzymujemy się przy Soko la Samaki, czyli lokalnym targu rybnym, gdzie widać, jak wygląda handel prosto z oceanu i jak ważne są połowy w codziennym życiu Zanzibaru. Potem jedziemy do Waikiki na krótką przekąskę, żeby złapać energię po jeździe i kurzu. Na koniec docieramy w okolice plaży Pwani Mchangani, gdzie jest chwila na oddech, zdjęcia i szybkie zanurzenie stóp w oceanie, jeśli warunki na to pozwolą. To kontrastowe zakończenie, bo po trasie w głębi wyspy nagle wraca turkus wody i wiatr od oceanu. Warto mieć ze sobą mały ręcznik lub chustę, jeśli planujecie kontakt z wodą. Ten finał świetnie domyka całą trasę i daje poczucie, że naprawdę przejechaliśmy „cały Zanzibar w pigułce”.

Wracamy na miejsce startu i kończymy wyprawę w Kiwengwa. Jeśli jedziecie na popołudniową turę, program przebiega analogicznie, tylko w innym świetle i z inną temperaturą, często przyjemniejszą do jazdy. Po powrocie warto mieć coś do przetarcia twarzy i okularów, bo kurz jest częścią tej przygody.